ARTİKÜLASYON

Artikülasyon Bozuklukları

Artikülasyon (Sesletim) Bozukluğu; ses, hece ya da sözcüklerin yanlış üretilmesidir.

Dinleyenler çocuğun ne söylediğini anlamak için fazla dikkat harcar. Bu durum, çocuğun aile ve sosyal ilişkilerini ya da mesleki başarısını, toplumsal iletişimini etkiler.

Bozukluğun şiddeti, konuşmadaki küçük aksaklıklardan tamamen anlaşılmayan bir konuşmaya kadar değişebilir.

Artikülasyon bozukluğu olan çocuklarda en sık görülen hatalar;

Bir sesin yerine başka bir ses (kar– kay) söyleme,

Hecelerin yerlerini değiştirme (portakal- porkatal),

Ses eksiltme (sakız-sakı, anahtar-anatar),

Ses ekleme (üzüm-yüzüm)

Sesleri bozma (süt derken “s” sesini peltek söyleme) gibi.

Artikülasyon (Sesletim) Bozukluklarının Sebepleri Nelerdir?
  1. Yapısal anomalilere bağlı: Dudak-damak yarıklığı, ağız-yüz anomalileri, dil bağı, diş bozuklukları nedeniyle konuşma seslerinin doğru üretilememesi.
  2. Nörolojik bozukluklara bağlı: Serebral Palsi, felç, travmatik beyin yaralanmaları gibi nedenlerden ötürü konuşma kaslarının kontrol edilmesinde yaşanan zorluklar sonucu konuşma seslerinin doğru üretilememesi.
  3. İşitme bozuklukları: Doğuştan işitme kaybı, orta kulak iltihabına bağlı olarak oluşan işitme kayıpları ya da çocuğun kulağına kalem ucu, silgi vb. yabancı maddeleri sokması sonucu oluşan kulak zarı zedelenmelerinin neden olduğu işitme kayıpları nedeniyle konuşma seslerinin doğru üretilememesi.
  4. Zeka geriliği.
  5. Herhangi bir anatomik, nörolojik, organik nedeni olmayan durumlar: Çocuğun dil, dudak, damak kasını doğru kullanmayışı nedeniyle konuşma seslerinin doğru üretilememesi.
  6. Yanlış öğrenme / yanlış pekiştirme: Kişinin çevresindeki yetişkinlerin “bebeksi konuşma” davranışını hoş karşılaması, çocuğun konuştuğu gibi bebeksi konuşmayı taklit etmesi ya da çocuk üzülmesin düşüncesiyle çocuğun bebeksi konuşmalarını düzeltmemesi sonucu konuşma seslerinin bozuk/yanlış üretilmesi.
Atikülasyon Bozukluğu Kaç Yaşında Anlaşılır?

Çocuklar tüm sesleri aynı anda değil, belli bir sırada öğrenirler. /b/, /d/, /m/ gibi sesler 2-3 yaşlarında öğrenilirken, /r/, /z/ gibi bazı seslerin öğrenilmesi daha geç yaşlarda olur. Bazen çocuk bir sesi tek başına ya da sözcük başında doğru çıkarabilir ama başka pozisyonlarda yanlış çıkarıyor olabilir. Ya da sizin fark edebildiğinizden daha fazla seste sorun yaşıyor olabilir.

Çoğunlukla çocuklar 7-8 yaşlarına geldiklerinde anadilinin tüm seslerini doğru olarak üretebilirler. Bu yaştan sonra devam eden konuşma bozukluğunun kendiliğinden düzelme olasılığı düşüktür.

Çocuğun konuşmasının akranlarından farklı olduğunu düşünen ebeveynler/öğretmenler, mutlaka bir dil ve konuşma danışmanından yardım almalıdırlar. Çocuğun konuşma probleminin sebebini ayrıntılı bir değerlendirme yaparak belirlenmelidir. Çocuğun hangi seslerde problemi olduğunu belirlemek üzere bazı testler uygular ve ne zaman danışmaya başlanması gerektiği konusunda aileyi bilgilendirir. Ancak konuşma biçimi yerleşmeden, küçük yaşlarda yapılan danışma daha kısa sürede ve etkili sonuç verecektir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir